„Pewnego razu trzy kobiety spotkały się w pewnym miejscu i zaczęły mówić. Póki mówiły, istniały. Wiedziały, że gdy ich opowieść się skończy, skończą się też one.”
Koncepcja spektaklu „Czarownice” wyrosła z głębokiego zaniepokojenia stanem współczesnej dyskusji na temat kobiecości. Twórcy dzieła z troską podchodzą do języka i symboliki, jakie towarzyszą obrazowi kobiet w dzisiejszym społeczeństwie. W spektaklu kobiecość jest ukazana jako coś niewygodnego, dziwacznego i nieco groźnego – niczym postać czarownicy, której obraz wciąż budzi kontrowersje.
Główne bohaterki, Trzy Czarownice, reprezentują różne aspekty i doświadczenia kobiecości, ale łączy je wspólna potrzeba solidarności w obliczu świata pełnego nienawiści, przemocy i poniżenia. Ich spotkanie ma na celu stworzenie przestrzeni do głębokiej refleksji oraz dialogu na temat roli kobiet w społeczeństwie. Poprzez swój sabat nad rzeczywistością, stają się głosem sprzeciwu wobec schematów i klisz, które nadal wpływają na sposób postrzegania kobiet.
Spektakl „Czarownice” to wyjątkowa okazja do zanurzenia się w dyskusji o solidarności i wyzwoleniu od utartych wzorców kobiecości. Zmieniające się role i normy społeczne są tu przedstawione jako pole do kontemplacji i twórczej dyskusji, która może pomóc w przełamywaniu stereotypów i budowaniu bardziej sprawiedliwego świata.